Je cookiebanner staat live, je team heeft “tracking” aangevinkt in de roadmap, en toch kelderen je gemeten conversies. Vaak is dat geen echte performance-daling, maar meetverlies door strengere regels rond toestemming en het afknijpen van third-party cookies.
Consent Mode v2 is Google’s antwoord op die realiteit. Het zorgt ervoor dat Google-tags zich automatisch gedragen volgens de toestemming van een bezoeker, zónder dat je alles handmatig hoeft te blokkeren of te hacken. Het is geen magische truc die alle data terugbrengt, wel een manier om meetbaarheid en privacy beter in balans te krijgen.
Wat Consent Mode v2 precies is
Consent Mode v2 is geen aparte tag, maar een set regels die Google-tags volgen. Het werkt met twee momenten:
- Default bij het laden van de pagina: je zet toestemming standaard op denied.
- Update na de keuze van de bezoeker: je geeft de actuele status door (granted of denied per type).
In code ziet dat er conceptueel zo uit:
Dit betekent niet dat je altijd alles “aan” zet na akkoord. Het punt is juist dat je controle houdt op detail: analytics kan aan, ads uit, of andersom, afhankelijk van je bannerkeuzes.
Waarom Consent Mode v2 opeens op de agenda staat
Sinds 2024 verwacht Google voor meet- en advertentiefuncties in de EER dat je consent-signalen correct doorgeeft. Doe je dat niet, dan verlies je niet alleen data, maar ook functionaliteit in het advertentie-ecosysteem (denk aan conversiemodellering en bepaalde optimalisaties).
Tegelijk is het speelveld veranderd: meer bezoekers weigeren cookies, browsers beperken opslag, en toezichthouders kijken scherper naar “toestemming echt vooraf”. De oude aanpak “tag firet, banner vraagt later” is technisch en juridisch een risico.
Consent Mode v2 dwingt een simpele discipline af: standaard staat alles op denied, en pas na een keuze van de gebruiker wordt het granted waar dat mag.
Basic versus Advanced: wat gebeurt er zonder toestemming?
Consent Mode kent grofweg twee manieren van werken, met een groot effect op wat je nog kunt meten wanneer iemand weigert.
In Basic modus worden tags in de praktijk pas actief wanneer toestemming er is. Geen toestemming betekent vrijwel geen datastroom richting Google.
In Advanced modus mogen tags wel laden, maar sturen ze bij “geweigerd” alleen beperkte, cookieless signalen. Geen cookies lezen, geen permanente identifiers gebruiken, wél minimale pings die later kunnen bijdragen aan modellering.
|
Modus |
Wat gebeurt er bij “geweigerd” |
Wat betekent dat voor rapportage |
|---|---|---|
|
Basic |
Tags stoppen of blijven uit tot consent |
Nauwelijks data van gebruikers zonder toestemming, grotere gaten in conversies |
|
Advanced |
Cookieless pings zonder cookies of blijvende ID’s |
Meer basis-signalen voor modellering in GA4 en Google Ads (mits voldoende volume) |
Advanced klinkt bijna altijd aantrekkelijker, maar het is geen “gratis data”. Je ruilt individuele meetbaarheid in voor geaggregeerde, gemodelleerde inzichten. Dat is prima voor budgetsturing en kanaalkeuzes, minder geschikt als je exacte user-level analyses wilt doen.
De vier consent-signalen in v2 (en waarom ze er zijn)
Consent Mode v2 breidt v1 uit. Waar v1 vooral op opslag focuste, vraagt v2 ook expliciete signalen over advertentiegebruik van data. Dat is relevant omdat advertentietechnologie niet alleen cookies gebruikt, maar ook data kan verwerken voor meting, matching en personalisatie.
Na een alinea in je cookiebanner- en CMP-traject wil je dat deze signalen logisch zijn ingericht:
- ad_storage: toestemming voor opslag die nodig is voor advertentiecookies en gerelateerde storage.
- analytics_storage: toestemming voor analytische opslag (GA4 cookies en vergelijkbare storage).
- ad_user_data: toestemming dat gebruikersdata mag worden gebruikt voor advertentiedoeleinden (denk aan meting en matching).
- ad_personalization: toestemming voor gepersonaliseerde advertising (segmenten, personalisatie-instellingen).
Een veelgemaakte fout is dat teams alleen ad_storage en analytics_storage vullen, terwijl Google Ads ook verwacht dat de nieuwe velden betekenisvol gezet worden. Niet omdat je site “anders meet”, maar omdat Google’s advertentiesystemen anders met de data omgaan.
Wat je terugziet in GA4
Zonder cookies kan GA4 niet betrouwbaar bepalen of meerdere pageviews bij één gebruiker horen. In advanced mode kunnen er wel events binnenkomen, maar zonder blijvende identifier. GA4 gebruikt dan modellering om gedrag te schatten op basis van vergelijkbare bezoekers die wél toestemming gaven.
Dat levert twee belangrijke effecten op:
Je totalen kunnen deels “terugkomen”, maar niet als één-op-één vervanging van je oude cookie-data.
In rapporten kun je vaak schakelen tussen alleen geobserveerde data en een variant waarin gemodelleerde data is opgenomen. Dat is nuttig voor verschillende doelen. Forecasting en budgetsturing varen vaak beter op blended data, terwijl debugging van funnels en UX-problemen meestal beter werkt met geobserveerde data.
Let op de randvoorwaarden: modellering werkt pas goed bij voldoende aantallen. Met te weinig volume blijft het effect beperkt en zie je vooral gaten.
Wat je terugziet in Google Ads
Als je Google Ads draait, voelt meetverlies meestal als directe schade: minder gemeten conversies betekent slechtere CPA’s, onrust in biedstrategieën en budget dat verschuift naar kanalen die toevallig nog wel “meten”.
Consent Mode v2 helpt hier vooral op twee manieren:
- conversies van niet-consenteerders kunnen in bepaalde gevallen via modellering beter worden ingeschat
- biedstrategieën krijgen een consistenter signaal, waardoor learning niet telkens opnieuw hoeft te starten
Dat is geen garantie op dezelfde cijfers als vroeger. Je krijgt een mix van gemeten en gemodelleerde conversies. De winst zit vaak in stabiliteit en minder vertekening, niet in het maximaliseren van tracking.
Valkuilen: waarom Consent Mode v2 “live” staat, maar toch niet werkt
Veel implementaties falen niet op intentie, maar op details. Je banner toont keuzes, maar de site gedraagt zich alsof er altijd toestemming is. Of andersom: alles blijft denied, zelfs na akkoord.
Na een korte check blijken deze issues vaak de oorzaak:
- CMP vuurt update te laat (of helemaal niet)
- default staat niet op denied
- tags worden toch hard geblokkeerd, waardoor advanced mode geen pings kan sturen
- dubbele implementatie via zowel gtag als GTM, met conflicterende states
- consent wordt op subdomeinen niet doorgegeven
Dit zijn geen “marketingproblemen” of “IT-problemen”. Het is ketenkwaliteit: banner, CMP, tag setup, timing, en QA in één.
Technische werking en toepassingen
Consent Mode v2 klinkt technisch, maar je kunt het proces goed opdelen. Het helpt om vooraf één eigenaar te hebben die het hele pad overziet: van CMP-keuze tot de rapportage-impact in GA4 en Ads.
Een aanpak die vaak snel duidelijkheid geeft:
- Inventarisatie: welke tags staan er, via welke route (GTM, gtag, server-side), en welke cookies worden gezet?
- CMP en mapping: welke keuzes toont de banner, en hoeCF: welk consent-signaal hoort bij welke keuze?
- Default en timing: consent default op denied, met een logische , zodat tags niet alvast “per ongeluk” schrijven.
- Advanced of Basic keuze: advanced als je modelling wilt benutten en je meetstrategie daarop is ingericht.
- Validatie: test per scenario (accepteren, weigeren, alleen analytics) en controleer in debugtools en network calls wat er werkelijk gebeurt.
Als bureau zien we dat dit het beste werkt wanneer marketing en development dezelfde acceptatiecriteria delen: niet “banner staat erop”, maar “de datastroom gedraagt zich aantoonbaar volgens consent”.
Hoe je beoordeelt of je meting nog “goed genoeg”
De vraag is zelden: kunnen we nog alles meten? De vraag is: kunnen we nog sturen op de juiste beslissingen?
Een praktische manier om dit te toetsen is om je KPI’s in drie lagen te verdelen:
- Operationeel: kunnen we campagnes optimaliseren op conversies zonder dat biedstrategieën instorten?
- Tactisch: kunnen we kanaalbudgetten verdelen op basis van consistente trends?
- Strategisch: kunnen we groei verklaren met een mix van analytics, CRM en financiële data?
Consent Mode v2 helpt vooral in de eerste twee lagen. Voor strategische waarheid blijft het verstandig om meer bronnen te combineren, zoals backend-conversies, CRM-statussen of offline conversion imports.
Wat je vandaag al kunt controleren
Je hoeft niet direct een volledige herbouw te doen om risico’s te verkleinen. Een korte audit levert vaak al concrete acties op.
Controleer op z’n minst dit:
Staat consent bij page load echt op denied?
Wordt consent na een keuze echt geüpdatet, en zie je dat terug in GTM preview of in je dataLayer events?
Worden GA4 en Google Ads tags niet dubbel aangestuurd?
Zie je in GA4 verschillen tussen geobserveerde en gemodelleerde cijfers, en heb je intern afgestemd welke variant je gebruikt voor reporting?
Als je dit helder hebt, kun je met vertrouwen de volgende stappen zetten: CMP-instellingen aanscherpen, advanced mode goed testen, en je reporting zo inrichten dat teams weten wat gemeten is en wat gemodelleerd is. Dat maakt privacy en performance geen tegengestelde doelen, maar een werkbaar systeem.